OnewaY님의 프로필2-YoUnG-2-DiE사진블로그 도구 도움말

OnewaY

지역
관심 분야
추가된 콘텐츠가 없습니다.

2-YoUnG-2-DiE

..ไม่อาจรักใครได้เกินกว่านี้..
8월 11일

พรุ่งนี้วันแม่แล้ว...

สวัสดี มิตรรักแฟนเพลง..

นานๆ จะได้อัพสเปสซักที ก็เนทที่ห้องอ่าดิ มดยังเดินเร็วกว่า

ที่มาอัพสเปสวันนี้ มีหลายเหตุผล

เหตุผลแรก พรุ่งนี้เป็นวันแม่ ก็อยากจะขอให้แม่มีความสุขมากๆ มีชีวิตเป็นอิสระ

ใครที่อยู่กับแม่ ก็ขอให้รักแม่มากๆ อย่าไปคิดว่าท่านน่ารำคาญเลย ถ้าไม่มีท่านแล้วจะเหงาน๊า...

อีกเหตุผลนึง เป็นเรื่องที่ครุ่นคิดมานาน แต่ยังหาทางออกให้ตัวเองไม่ได้

เลยอยากจะถามเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ที่ผ่านมา ว่า ถ้าเกิดว่าเราเรียนนิติจนจบแล้ว

แต่เพิ่งมารู้ตัวจริงๆ ว่าเราไม้ไดชอบมันซักนิดเลย เราควรจะเรียนมันต่อไปมั้ย

จะต้องไปเริ่มใหม่ ทางใหม่ หรือ ต้องทำใจให้ชอบมัน เพราะทางที่เดินอยู่ทุกวันนี้

มันไม่มีหลักประกันเลยว่าจะเป็นอย่างนี้ได้อีกนานมั้ย อีกอย่าง ตอนนี้ไม่สบาย

เลยรู้ได้ทันทีเลยว่า สุขภาพ มันเป็นเรื่องสำคัญมากกับทางที่เดินอยู่นี้

นี่ถ้าป่วยอีกต่อไปซักอาทิตย์นึง คองเริ่มท้อแล้วนะเนี่ย

 

จะทำยังไงให้ชีวิตทุกวันนี้มีความสุข เป็นคำถามที่เชื่อว่าทุกคนต้องเคยคิด

เราก็คิด เมื่อวันก่อนได้ดูโฆษณากิฟฟารีน.. นี่ว่าจะไปทำแล้ว 555 ดูเค้ามีความสุขดี

แต่ยังไง ตอนนี้เราก็มีความสุขที่สุขเท่าที่มนุษย์คนนึงจะมีความสุขได้แล้วแหละ

เพิ่งมารู้จริงๆ ว่าเงิน ไม่ได้ทำให้เรามีความสุขได้หรอก แต่การที่เราอยู่อย่างมีคุณค่าต่างหาก

มันมีค่ามากกว่าเงินซะอีก แต่ก็คงปฏิเสธไม่ได้ว่า การอยู่อย่างมีคุณณค่านั้น ก็ต้องอยู่ด้วยเงินนะ..

อย่างที่รู้ๆ กันแหละ อุดมการณ์มันกินไม่ได้เว้ย..

 

พูดถึงเรื่องเงิน ก็นึกถึงเรื่องงานขึ้นมาได้ ตอนนี้เราเล่นดนตรีประจำที่ร้านนั่งเล่น

เมื่อวันก่อนมีเจ้าของผับที่นครสวรรค์ เค้ามานั่งฟังวงเราเล่น เค้าชอบ และอยากให้ไปเล่นกันเค้า

โดยที่ ไปเฉพาะวันที่ว่างจากงานที่ร้านนั่งเล่น ก็ประมาณว่า 1 สัปดาห์ ไป 1-2 วัน

นี่กำลังคิดอยู่ว่าจะไปดีมั้ย เพราะมันต้องเดินทาง มันคุ้มเงินนะ แต่เสี่ยงเดินทางที่สิ

ก็ต้องคิดกันต่อไป..

 

สุดท้ายอยากบอกเพื่อนๆ นะเว้ย ว่าคิดถึงพวกมึงว่ะ ช่วงชีวิตที่ขาดพวกมึงไป มันเหงาดีพิลึก

เวลาที่เราเจอกันทุกวัน ทำไมกูไม่เห็นจะคิดอยากจะเจอพวกมึงอย่างนี้เลยวะ

ถ้ามีโอกาส มาเที่ยวพิดโลกบ้างนะเว้ย.. คิดถึงๆ หาเวลาไปออกทริป แมนๆ กันอีกซักทีนะ

3월 9일

คำว่ารัก

ฉันมองเหม่อไปบนฟากฟ้า
น้ำตาเอ่อนองบดบังสองตา
รักเคยผูกพันกันนักหนา
แล้ววันหนึ่งเธอมาขอลา
ฉันมีแต่ใจที่อ่อนล้า
รักเธอตลอดมาแค่นั้นยังไม่พอ
ถึงวันที่ใจมันเริ่มท้อ
แค่รักยังไม่พอ เธอรอให้เขากลับมา
  
จนวันที่ใจฉัน เริ่มหมดแรง อ่อนล้า
ไม่อยากเสียน้ำตามากกว่านี้
ต้องยอมให้เธอนั้น จากกันอย่างช้าๆ
เหลือไว้เพียงแค่คำว่า
  
..."รักเธอ"...
เธอเคยบอกกับฉัน
..."รักเธอ"...
เธอพูดว่าอย่างนั้น
..."ฉันรักเธอ"...
แต่เธอไม่เคยใส่ใจ
..."รักเธอ"...
กลับกลายเปลี่ยนเป็นเขา
..."รักเธอ"...
ทุ่มเทให้กับเขา
..."ฉันรักเธอ"...
ไม่เคยมีความหมายเลย
                          == ONEWAY ==

 
사진(1/5)